Kasabanın en değerli sırrı o gece çalındığında, geride sadece çamurlu ayak izleri kalmıştı. Olayın yaşandığı saatlerde ormanın derinliklerinde oldukları bilinen beş kişi sorguya çekildi. Her biri o gece nerede olduklarını şöyle anlattı:

Arda: 'Ormanın girişinde, zamanında iki yakayı birbirine bağlayan ama şimdi ortasından yaralı, yosun tutmuş taş devin sırtındaydım. Altından akan suyun çoktan unuttuğu o kurumuş dere yatağına bakıyor, sadece dalların arasındaki rüzgarın şarkısını dinliyordum.'

Burak: 'Gökyüzünün yeşil bir örtüyle dünyadan koptuğu o gölgeli ıssızlıkta, toprağın altına doğru uzanan ve eski sırları yutan karanlık, taş boğazın başındaydım. Suyu çoktan çekilmiş bu dipsiz boşluğa küçük bir taş atıp, aşağıdan gelecek o sağır yankıyı bekliyordum.'

Cem: 'Ağaçların zirvesine meydan okuyan, paslanmış demirlerin gökyüzüne uzandığı o yaşlı nöbetçinin tepesindeydim. Sislerin yavaşça yuttuğu vadiye yüksekten bakıyor, karanlıkta kaybolan şekilleri aydınlatan soluk ay ışığını seyrediyordum.'

Doğu: 'Zamanın ve yağmurun aşındırdığı, ormanın ortasında çırılçıplak duran o ahşap yapının içindeydim. Kapısı olmayan, tamamen tahtalardan çatılmış bu sığınağın tam kalbine yerleştirilmiş ve eski metalik tıkırtıları özleyen o sağır ahizenin altına çökmüş, gecenin nefesini dinliyordum.'

Emre: 'Bir zamanlar çelik tekerleklerin çığlık attığı, şimdi ise dağın karnında açılmış sessiz bir yara gibi duran o karanlık kemerin girişindeydim. İçeriden esen soğuk hava yüzüme vururken, paslı rayların üzerinde kaybolan adımlarımı sayıyordum.'

Dedektifin Notu:Hırsızlar oldukça kurnazdı ama kusursuz değillerdi. Olay yerindeki izleri incelediğimde asıl suçlunun, ormanın kendi dokusundan koparılıp birleştirilmiş, rüzgarın içinden geçip gittiği delikli bir kafeste saklandığını anladım. Eskiden ceplerdeki madeni ağırlıkları yutup karşılığında insanlara fısıltılar satan o kör nöbetçinin siperindeydi.

Suçu işlerken yalnız değildi; çaldığı emaneti elden ele geçirmek için, hemen yakınlarda, dünyanın merkezine doğru inen karanlık ve kuru bir taş yutağın başında bekleyen suç ortağına fenerle işaret göndermişti.

İfadeleri defalarca okudum. Yalan söylemiyorlardı, sadece kelimelerin arkasına saklanıyorlardı...

Peki bu ifadelere göre: Suçlu kim, yardımcı kim? Zeki avcılar, bu iki suçlunun o gece omuz omuza nöbet tuttukları o konumu bulduğunda, tahta çıtalarla soğuk metalin bulunduğu yere baksın. Emanet orada sizi bekliyor!